อนุสาร อ.ส.ท. มกราคม 2552  ฉบับท่องขุนเขากลางลมหนาวต้อนรับปีใหม่

       ชั่วระยะสองวันฉันก็เดินมายืนอยู่ตรงนี้ ที่ที่มีมองผ่านแนวต้นกุหลาบพันปีริมหน้าผาออกไปเห็นภูเขาลูกหนึ่งโดนเด่นอยู่ตรงหน้า ในท้องฟ้าฤดูหนาวไร้เมฆ แต่อื้ออึงด้วยสายลมที่ทำเอาเนื้อตัวสั่มสะท้านได้ทั้งที่แดดจัดจ้า

       นานมาแล้ว ชาวบ้านพื่นถิ่นเคยเรียกภูเขาลูกนี้ว่า ”ดอยหมด”ก่อนจะเพี้ยนไปเป็นดอยมด ก็เพราะส่วนยอดของมันนั้นเตียนโล่งไม่มีต้นไม้ใหญ่ชนิดใดขึ้นอยู่เลย เนื่องจากไม่สามารถต้านแรงลมบนนั้นได้นั่นเอง

       ดอยมดจึงไม่เหมือนภูเขาลูกใดในละแวกนี้ แม้ชื่อมดจะฟังดูเล็กจอยในความเป็นจริงกลับบันดาลประโยชน์มหาศาลแก่ผู้คนเบื้องลล่าง นั่นคือดอยมดเป็นต้นน้ำของน้ำแม่ลาว น้ำแม่เจดีย์ น้ำแม่วง และน้ำแม่ขอด ลำน้ำที่หล่อเลี้ยงพืชไร่สำคัญๆ อย่างเสาวรส ชา กาแฟ ซึ่งกำลังทำรายได้อย่างงานให้หลายหมู่บ้านตรงตีนดอย ก่อนจะไหลไปผนึกกำลังกับแม่น้ำกกและแม่น้ำปิงของจังหวัดเชียงรายและเชียงใหม่

       ภูเขาที่สูงราว ๑,๘oo เมตรจากระดับน้ำทะเลปานกลาง ถูกรอบล้อมด้วยความสลับซับซ้อนแห่งดงดอยภาคเหนือที่หวาวเหน็บนักยามค่ำคืนมาเยือน

       นี่คือดอยมดแห่งอุทยานแห่งชาติขุนแจ จังหวัดเชียงราย แม้จะเป็นรองดอยลังกาหลวงในด้านชื่อเสียงและความสูง แต่สิ่งพิเศษก็คือ ฉันรู้สึกว่าดอยที่ไม่โด่งดังนี้ซุกตัวอยู่อย่างนอบน้อมต่อภูมิประเทศอันไพศาล ดอยมดจึงไม่ได้ให้ความรู้สึกถึงการเป็นผู้พิชิตเมื่อขึ้นไปถึง หากแต่กลับอยากโค้งคารวะให้กลับสิ่งที่เห็นรอบตัว นี่ละ ฉันจึงคิดว่าเราคงต้องอาศํยหัวใจใหญ่ๆในการไปให้ถึงดอยเล็กๆแห่งนี้

       การจะขึ้นดอยช้างต้องอาศัยการป่ายปีนอย่างระมัดระวังไปตามก้อนหินพุดโพล่ก้อนแล้วก้อนเล่า โดยมีสิ่งตอบแทนที่คุ้มค่าคือภาพดวงอาทิตย์ที่งดงามไม่ซ้ำกันในแต่ละวันความสงบงามยามแดดอุ่นดำลังจะมลายหายไป พร้อมกันดวงอาทิตย์ที่ดอยช้าง ท่ามกลางทะเลภูเขาตระการตา

       ด้วยระยะการเดินทางที่ไม่ไกลเกินไปนักกว่าจะมาถึงจุดแคมป์คืนแรกจึงทำให้มีเวลาเหลือเฟือสำหลับทำอาหารให้เสร็จทันก่อนพลบค่ำที่ความหนาวยะเยือกจะมาเยือน

       ก่อนขึ้นดอยมดต้องเพชิญกับสันคมดาบซึ่งเป็นจุดที่เดินยากที่สุด อบต.แม่เจดีย์จึงปรารถนาดีขึ้นมาทำราวกันตกไว้ให้นักท่องเที่ยวได้เดินอย่างปลอดภัย แม้ว่าจะมีเสียงพูดถึงการทำลายวิวทิวทัศน์แบบเดิมๆก็ตาม

       ดอยมดเมื่อมองจากสันเขาฝั่งตรงข้ามจะเห็นถึงสัณฐานรูปแบบเฉพาะตัวดอยที่สูงราว ๑.๘oo เมตรจากระดับน้ำทะเลปานกลางลูกนี้ เป็นต้นกำเนิดของลำน้ำ ๔ สายที่ไหลหล่อเลี้ยงพืชไร่และผู้คนหลายหมู่บ้านตรงตีนดอย

ทิวทัศน์ระหว่างทางที่มีดอกหนาดขาวและดอกเอนอ้าเป็นฉากหน้าฉากหลังคือหน้าผ้าและทิวเขาสุดสายตา

       ดวงอาทิตย์สาดแสงเหลืองละมุนยังดงดอยขณะเพิ่งขึ้นจากขอบฟ้าบนยอดดอยมดเป็นจุดชมดวงอาทิตย์ขึ้นได้อย่างสวยงามเหมาะเจาะทว่าก็หนาวเย็นจับหัวใจ

       พื้นที่ราบเล็กๆบนยอดดอยมดมีเพียงต้นสนสามใบไม่กี่ต้นที่ต้านทานแรงลมบนนั้นอยู่ได้จึงไม่เหมาะที่จะขึ้นมากางเต็นท์แค่เพียงเดินเล่นและผูกเปลนอนในตอนกลางวันก็เพียงพอ

การเดินทาง

       ด้วยความที่ที่ทำการอุทยานฯ อยู่ริมทางหลวงหมายเลข 118 จึงสะดวก ในการที่จะนั่งรกโดยสารมา และแม้ว่าตัวอุทยานฯ จะอยูในเขต จังหวัดเชียงราย แต่การเดินทางจากตัวเมืองเชียงใหม่สะดวกกว่า ระยะ ทางเพียง 62 กิโมเมตร จากสถานี ขนส่งจังหวัดเชียงใหม่ ขึ้นรกโดยสารประจำทางสาย เชียงใหม่-เชียงราย ซึ่งมีทั้งวัน ถ้าชอบความสะดวกสบายให้เลือกกรีนรถบัสที่เป็น รถโดยสารปรับอากาศอย่างดี ราคาคนละ 90 บาทรถจะแล่นผ่านอำเภอดอยสะเก็ด มุ่งหน้ายังจัง หวัดเชียงราย โดยต้องบอกตนขับก่อนจะขอลงที่อุทยานแห่งชาตขุนแจ บริเวณดอยนางแก้ว หรือเดินทางโดยรถสองแถวสีเหลืองสายเชียงใหม่-เวียงป่าเข้าซึ่งต้องไปขึ้นที่คืวรถช้างเผือก ราคาค่าโดยสารคนละ 45 บาท

ค่าใช่จ่ายที่จำเป็น

       เจ้าหน้าที่อุทยานฯนำทาง วันละ 425 บาท ลูกหาบ วันละ 375 บาท ค่ารถโฟร์วีลไปส่งและรับกลับ ราคา 1,500 บาท
ค่าประกันอุบัติเหตุ คนละ 40 บาท ค่าธรรมเนียบบุลคลเข้าอุทยานฯคนละ 20 บาท

สิ่งอำนวยความสะดวก

       อุทยานฯ มีบ้านพักและลานกางเต็นท์กลางสนามหญ้า ทางด้าน หน้ามีร้านขายขนมขบเคี้ยว มาม่า และกาแฟ แต่ไม่มีบริการอาหาร นักท่องเที่ยวต้องออกไปกินที่น้ำพุร้อนแม่ขะจาน หรือในตัวตำบลแม่ขะจาน

ติดต่อล่วงหน้าได้ที่

       อุทยานแห่งชาติขุนแจ ตำบลแม่เจดีย์ใหม่ อำเภอเวียงป่าเป้า จังหวัดเชียงราย 57260
       โทรศัพท์ : 084-4892173 , 084-266-5213 , 053-163-364

ติดตามรายละเอียดเพิ่มเติมได้ที่ อสท. อนุสาร ปีที่ 2552

 www.osotho.com