ดอยมด ไม่หมดความหมาย
|
อนุสาร อ.ส.ท. มกราคม 2552 ฉบับท่องขุนเขากลางลมหนาวต้อนรับปีใหม่
ชั่วระยะสองวันฉันก็เดินมายืนอยู่ตรงนี้ ที่ที่มีมองผ่านแนวต้นกุหลาบพันปีริมหน้าผาออกไปเห็นภูเขาลูกหนึ่งโดนเด่นอยู่ตรงหน้า ในท้องฟ้าฤดูหนาวไร้เมฆ แต่อื้ออึงด้วยสายลมที่ทำเอาเนื้อตัวสั่มสะท้านได้ทั้งที่แดดจัดจ้า นานมาแล้ว ชาวบ้านพื่นถิ่นเคยเรียกภูเขาลูกนี้ว่า ”ดอยหมด”ก่อนจะเพี้ยนไปเป็นดอยมด ก็เพราะส่วนยอดของมันนั้นเตียนโล่งไม่มีต้นไม้ใหญ่ชนิดใดขึ้นอยู่เลย เนื่องจากไม่สามารถต้านแรงลมบนนั้นได้นั่นเอง ดอยมดจึงไม่เหมือนภูเขาลูกใดในละแวกนี้ แม้ชื่อมดจะฟังดูเล็กจอยในความเป็นจริงกลับบันดาลประโยชน์มหาศาลแก่ผู้คนเบื้องลล่าง นั่นคือดอยมดเป็นต้นน้ำของน้ำแม่ลาว น้ำแม่เจดีย์ น้ำแม่วง และน้ำแม่ขอด ลำน้ำที่หล่อเลี้ยงพืชไร่สำคัญๆ อย่างเสาวรส ชา กาแฟ ซึ่งกำลังทำรายได้อย่างงานให้หลายหมู่บ้านตรงตีนดอย ก่อนจะไหลไปผนึกกำลังกับแม่น้ำกกและแม่น้ำปิงของจังหวัดเชียงรายและเชียงใหม่ ภูเขาที่สูงราว ๑,๘oo เมตรจากระดับน้ำทะเลปานกลาง ถูกรอบล้อมด้วยความสลับซับซ้อนแห่งดงดอยภาคเหนือที่หวาวเหน็บนักยามค่ำคืนมาเยือน นี่คือดอยมดแห่งอุทยานแห่งชาติขุนแจ จังหวัดเชียงราย แม้จะเป็นรองดอยลังกาหลวงในด้านชื่อเสียงและความสูง แต่สิ่งพิเศษก็คือ ฉันรู้สึกว่าดอยที่ไม่โด่งดังนี้ซุกตัวอยู่อย่างนอบน้อมต่อภูมิประเทศอันไพศาล ดอยมดจึงไม่ได้ให้ความรู้สึกถึงการเป็นผู้พิชิตเมื่อขึ้นไปถึง หากแต่กลับอยากโค้งคารวะให้กลับสิ่งที่เห็นรอบตัว นี่ละ ฉันจึงคิดว่าเราคงต้องอาศํยหัวใจใหญ่ๆในการไปให้ถึงดอยเล็กๆแห่งนี้
การจะขึ้นดอยช้างต้องอาศัยการป่ายปีนอย่างระมัดระวังไปตามก้อนหินพุดโพล่ก้อนแล้วก้อนเล่า โดยมีสิ่งตอบแทนที่คุ้มค่าคือภาพดวงอาทิตย์ที่งดงามไม่ซ้ำกันในแต่ละวันความสงบงามยามแดดอุ่นดำลังจะมลายหายไป พร้อมกันดวงอาทิตย์ที่ดอยช้าง ท่ามกลางทะเลภูเขาตระการตา
ด้วยระยะการเดินทางที่ไม่ไกลเกินไปนักกว่าจะมาถึงจุดแคมป์คืนแรกจึงทำให้มีเวลาเหลือเฟือสำหลับทำอาหารให้เสร็จทันก่อนพลบค่ำที่ความหนาวยะเยือกจะมาเยือน
ก่อนขึ้นดอยมดต้องเพชิญกับสันคมดาบซึ่งเป็นจุดที่เดินยากที่สุด อบต.แม่เจดีย์จึงปรารถนาดีขึ้นมาทำราวกันตกไว้ให้นักท่องเที่ยวได้เดินอย่างปลอดภัย แม้ว่าจะมีเสียงพูดถึงการทำลายวิวทิวทัศน์แบบเดิมๆก็ตาม
ดอยมดเมื่อมองจากสันเขาฝั่งตรงข้ามจะเห็นถึงสัณฐานรูปแบบเฉพาะตัวดอยที่สูงราว ๑.๘oo เมตรจากระดับน้ำทะเลปานกลางลูกนี้ เป็นต้นกำเนิดของลำน้ำ ๔ สายที่ไหลหล่อเลี้ยงพืชไร่และผู้คนหลายหมู่บ้านตรงตีนดอย
ทิวทัศน์ระหว่างทางที่มีดอกหนาดขาวและดอกเอนอ้าเป็นฉากหน้าฉากหลังคือหน้าผ้าและทิวเขาสุดสายตา
ดวงอาทิตย์สาดแสงเหลืองละมุนยังดงดอยขณะเพิ่งขึ้นจากขอบฟ้าบนยอดดอยมดเป็นจุดชมดวงอาทิตย์ขึ้นได้อย่างสวยงามเหมาะเจาะทว่าก็หนาวเย็นจับหัวใจ
พื้นที่ราบเล็กๆบนยอดดอยมดมีเพียงต้นสนสามใบไม่กี่ต้นที่ต้านทานแรงลมบนนั้นอยู่ได้จึงไม่เหมาะที่จะขึ้นมากางเต็นท์แค่เพียงเดินเล่นและผูกเปลนอนในตอนกลางวันก็เพียงพอ
การเดินทาง ค่าใช่จ่ายที่จำเป็น สิ่งอำนวยความสะดวก ติดตามรายละเอียดเพิ่มเติมได้ที่ อสท. อนุสาร ปีที่ 2552
|
ความเห็นล่าสุด